Dokumentacja

To jest pełny manual użytkownika dla bieżącej linii aplikacji 3.11.93: co robi każdy moduł, jak używać go krok po kroku i które funkcje należą do Free albo Premium.

1. Jak zacząć i co robi ekran główny

Ekran główny zbiera najważniejsze rzeczy w jednym miejscu: status DNS VPN, wybrany resolver, szybkie skróty do modułów oraz informacje o planie Free/Premium.

• Connect / Disconnect uruchamia lub zatrzymuje lokalny DNS VPN. Aplikacja korzysta z Android `VpnService` tylko do obsługi DNS na urządzeniu, nie do zmiany kraju ani tunelowania całego internetu przez zdalny serwer.
• Servers służy do wyboru klasycznego DNS, DoH, DoT albo własnego resolvera.
• Apps pozwala w Premium zdecydować, czy DNS ma obejmować wszystkie aplikacje czy tylko wybrane.
• Tools zbiera diagnostykę: Wi‑Fi Analyzer, Speed Test, SSH, LAN, Wake-on-LAN, Stability Monitor i inne narzędzia sieciowe.
• Na Android TV ekran startowy pokazuje też pomoc z przypięciem aplikacji do launchera i wygodniejszą nawigacją pilotem.

Najprostszy start jest taki: wybierz serwer DNS, naciśnij Connect, sprawdź status i dopiero potem przechodź do bardziej zaawansowanych modułów.

2. Co jest Free, a co Premium

Jeżeli chcesz tylko przełączyć DNS i zrobić szybki test sieci, wystarcza Free. Jeżeli chcesz sterować ruchem per aplikacja, filtrować domeny lokalnie, analizować sieć w pokojach albo korzystać z SSH i transferu konfiguracji, potrzebujesz Premium Lifetime.

3. DNS klasyczny, szyfrowany, profile i automatyzacja

Aplikacja nadal umie działać bardzo prosto, ale dziś ma też rozbudowaną warstwę konfiguracji. Warto rozróżnić cztery poziomy pracy.

• Klasyczny DNS to ręcznie wpisane adresy IPv4/IPv6 albo gotowy preset z biblioteki dostawców. To najlepszy wybór, jeżeli chcesz tylko zmienić resolver bez dodatkowej logiki.
• DNS-over-HTTPS i DNS-over-TLS szyfrują zapytania. DoT potrzebuje nazwy hosta, a DoH pełnego adresu HTTPS do `dns-query`; aplikacja ostrzega, gdy format nie pasuje do wybranego transportu.
• Profile DNS i grupy aplikacji zapisują gotowe ustawienia. Możesz jednym dotknięciem wrócić do zestawu „dom”, „dziecko”, „streaming” albo „test”.
• Smart Profiles automatyzują przełączanie. Ustawiasz okno czasowe, profil aktywny i ewentualny profil powrotu po zakończeniu harmonogramu.

Profil dziecka to specjalny typ profilu Premium. Zapisuje aktualny DNS i wybór aplikacji, a wyjście z tego trybu wymaga 4-cyfrowego kodu. Osobny recovery PIN służy tylko do odzyskania kontroli, jeżeli kod wyjścia został zapomniany.

Przełączniki i pola, które realnie zmieniają działanie DNS

• Klasyczny DNS / UDP to najbezpieczniejszy tryb do ręcznie wpisanych adresów IP. Nie szyfruje zapytań, ale też najrzadziej psuje połączenie przy własnych wpisach.
• DNS-over-TLS (DoT) wymaga nazwy hosta, nie samego IP i nie pełnego linku HTTPS. Zły format najłatwiej kończy się brakiem internetu, bo certyfikat TLS nie pasuje do wpisanego adresu.
• DNS-over-HTTPS (DoH) wymaga pełnego adresu https://.../dns-query. Sam host albo sam IP bywają odrzucane przez providerów, więc przy własnych wpisach najbezpieczniej korzystać z gotowych presetów.
• NextDNS ID jest tylko pomocnikiem do zbudowania poprawnego adresu DoH z Twojego identyfikatora konfiguracji. Aplikacja nie zakłada konta i nie zarządza regułami z panelu NextDNS.
• Control D własny pozwala wkleić host DoT albo pełny adres DoH z własnego konta. Daje swobodę, ale też łatwo wkleić zły format i zablokować rozwiązywanie DNS.
• Wszystkie aplikacje / wybrane aplikacje decyduje, czy lokalny DNS VPN obejmuje cały ruch DNS urządzenia, czy tylko zaznaczoną listę. Jeżeli jakaś aplikacja ma dalej używać Twojego operatora albo routera, nie zaznaczaj jej w trybie wybranych aplikacji.
• IPv6 DNS włącza obsługę DNS pod sieci i resolvery IPv6. Pomaga tam, gdzie operator lub router naprawdę korzysta z IPv6, ale na źle skonfigurowanych sieciach może wydłużyć oczekiwanie na odpowiedź albo pogorszyć stabilność.
• TCP fallback pozwala powtórzyć zapytanie przez TCP, gdy UDP nie wystarcza albo odpowiedź jest ucięta. Bywa ratunkiem w restrykcyjnych sieciach i przy dużych odpowiedziach DNS, ale może być trochę wolniejszy.
• Autostart po restarcie Android TV przywraca bieżące ustawienia albo wybrany profil. To wygodne, ale jeśli zapiszesz złą konfigurację, telewizor po każdym starcie może wracać do niedziałającego DNS, dopóki tego nie zmienisz.
• Kill Switch Assist nie jest prawdziwym systemowym kill switchem. Aplikacja tylko pomaga wejść do ustawień VPN i wznowić profil; twardą blokadę ruchu daje dopiero Androidowe Always-on VPN + Blokuj połączenia bez VPN.
• Smart Profiles potrafią zmieniać DNS same według harmonogramu. Jeżeli wydaje Ci się, że aplikacja „sama się przełącza”, najpierw sprawdź aktywny harmonogram i profil powrotu.

Ważne z kodu aplikacji: jeśli wpis DoT/DoH nie pasuje do wybranego transportu, aplikacja pokazuje ostrzeżenie i przy znanych providerach potrafi zaproponować automatyczną podmianę adresu na poprawny endpoint szyfrowany. W buildzie Google Play lista „wybranych aplikacji” jest też ograniczona do aplikacji widocznych dla Androida, więc część pakietów systemowych może nie pojawić się do ręcznego zaznaczenia.

4. Own DNS: nowy lokalny firewall DNS

Own DNS nie jest „jeszcze jednym presetem serwera”. To osobny tryb Premium, który działa jak mały lokalny firewall DNS na urządzeniu.

• Najpierw aplikacja sprawdza lokalne reguły i listy filtrów.
• Dopiero domeny dozwolone trafiają do szyfrowanego upstreamu DoH albo DoT.
• Wbudowane listy obejmują ads, trackers, malware i telemetry.
• Możesz dodać własne źródła HTTPS, własne reguły `allow / block / host / redirect`, zrobić test domeny i ręcznie odświeżyć filtry.

Najbezpieczniejszy pierwszy start:

1. Otwórz Own DNS settings.
2. Naciśnij Apply preconfigured profile, żeby wczytać działający punkt wyjścia.
3. Sprawdź upstream szyfrowany i w razie potrzeby popraw adres DoH/DoT.
4. Włącz tylko te listy filtrów, które realnie chcesz używać.
5. Uruchom Test configuration albo Test upstream connection.
6. Dopiero po pozytywnym teście naciśnij Connect.

Jak czytać ekran Own DNS:

• Dashboard pokazuje liczbę aktywnych reguł, bloki dzisiaj, cache hit, liczbę zapytań, średni czas upstreamu, błędy i datę ostatniej aktualizacji.
• Test domain mówi, czy domena zostanie zablokowana, przepuszczona, przekierowana albo rozstrzygnięta przez własny wpis host.
• Import domain list pozwala wkleić hosts lub listę domen; aplikacja pokazuje podgląd: ile wpisów przyjęto, ile odrzucono.
• Auto-update filter lists włącza samoczynne odświeżanie źródeł filtrów.

Prywatność w Own DNS: pełne logowanie domen jest domyślnie wyłączone. Po włączeniu logi są przechowywane lokalnie maksymalnie 7 dni. Możesz je wyczyścić, wyeksportować jako pełny JSON albo jako wersję anonimizowaną. Nic nie jest wysyłane automatycznie.

Own DNS: które przełączniki i akcje najmocniej wpływają na wynik

• Apply preconfigured profile ładuje bezpieczny punkt startowy z działającym DoH i przykładowymi regułami. To baza do testu, a nie gotowa polityka dla każdego domu.
• Wbudowane reklamy / trackery / malware / telemetria dokładane są jako osobne lokalne listy blokad. Telemetria bywa najbardziej agresywna, bo część aplikacji używa podobnych domen także do diagnostyki, konfiguracji albo logowania.
• Automatyczna aktualizacja list odświeża aktywne źródła filtrów w tle. Daje świeższe blokady, ale po aktualizacji zachowanie może się zmienić bez ręcznej edycji, bo lista mogła dodać albo usunąć domeny.
• Źródła HTTPS pozwalają dołożyć własne zewnętrzne listy. Im więcej list, tym większe ryzyko false positive i tym ważniejsze stają się Test domain oraz lokalne wyjątki allow.
• Allow przepuszcza domenę lokalnie mimo szerszych blokad. To podstawowy sposób naprawy false positive z list lub reguł.
• Block blokuje domenę lokalnie, zanim pójdzie do upstreamu. To najbezpieczniejsza reguła ochronna, bo niczego nie przekierowuje.
• Host odpowiada stałym IP bez pytania upstreamu. Jest dobry do własnych hostów LAN, ale zły adres IP od razu skieruje aplikacje w niewłaściwe miejsce.
• Redirect przepisuje domenę na inny IP. To najmocniejsza i najbardziej ryzykowna opcja, bo łatwo nią zepsuć logowanie, CDN albo aplikację, jeśli domena normalnie wraca do wielu dynamicznych adresów.
• Kolejność decyzji w silniku Own DNS to: exceptions/allow → host → redirect → block → listy wbudowane → cache → szyfrowany upstream. Dzięki temu wyjątek allow może odblokować domenę z listy, a host lub redirect wygrywają zanim ruch trafi do zewnętrznego resolvera.
• Test configuration / Test upstream connection trzeba uruchamiać po każdej zmianie upstreamu albo reguł. Aplikacja specjalnie oznacza taki profil jako wymagający retestu, bo pominięcie testu najłatwiej kończy się brakiem DNS.
• Logowanie domen zapisuje lokalnie listę domen dozwolonych i blokowanych do 7 dni. Nie psuje połączenia, ale zwiększa wrażliwość prywatności urządzenia.
• Top blocked stats daje lżejsze podsumowanie najczęściej blokowanych domen bez pełnego logu. To wygodniejsza diagnostyka, gdy nie chcesz zapisywać całej historii.

Ważne z kodu aplikacji: „Zapisz konfigurację” tylko zapisuje profil, ale nie włącza filtrowania. „Połącz” dopiero uruchamia profil Own DNS. „Aktualizuj filtry teraz” pobiera bieżące źródła od razu, a „Podgląd importu” pokazuje przed zapisaniem, które linie zostaną zaakceptowane lub odrzucone. Wbudowana telemetria jest jedyną kategorią wyłączoną domyślnie.

5. Expert DNS

Expert DNS jest dla osób, które chcą lokalnie nadpisać odpowiedzi DNS bez uruchamiania pełnego Own DNS. To nadal Premium, ale bardziej „narzędziowe” niż „ochronne”.

• Custom Hosts przypisuje lokalną nazwę do IP w LAN, np. `nas.local → 192.168.1.10`.
• Local DNS rules pozwala dodać `allow`, `block` albo `redirect`, także z wildcardami oraz ograniczonym regexem.
• Test domain sprawdza, czy dana domena trafi w wpis host albo w regułę.
• Import / export rules służy do przenoszenia hostów i reguł jako JSON między urządzeniami.

Jeżeli nie potrzebujesz ręcznych wpisów typu host/redirect, zostaw Expert DNS wyłączone i używaj zwykłego DNS albo Own DNS.

6. Import, eksport, QR i transfer na TV

Strona importu/eksportu jest po to, żeby nie przepisywać wszystkiego pilotem na telewizorze.

• Import from code przyjmuje kod konfiguracyjny lub QR wygenerowany na innym urządzeniu.
• Import from URL pobiera jednorazowo JSON aplikacji, hosts, listę domen albo reguły lokalne z adresu HTTP/HTTPS. To nie jest synchronizacja w tle.
• Import list/file korzysta z Androidowego wybieraka plików.
• Receive on TV uruchamia tymczasowy odbiornik lokalny. Telewizor pokazuje IP, port i PIN.
• Send to TV na telefonie wysyła bieżącą konfigurację do telewizora w tej samej zaufanej sieci LAN.

Cloud Backup Beta nadal jest tylko zapowiedzią. Dziś rzeczywiste przenoszenie konfiguracji odbywa się lokalnie: eksportem, QR albo transferem w LAN.

7. Wi‑Fi Analyzer i skan pokoi

To jeden z modułów, który urósł najbardziej. Trzeba rozróżnić dwa tryby.

• Basic Wi‑Fi scan jest dostępny w Free. To szybki, stacjonarny skan wokół bieżącego urządzenia. Nie zapisuje historii.
• Room Wi‑Fi scanner jest Premium. Pozwala przejść z telefonem lub tabletem przez różne pomieszczenia, zapisać punkty pomiarowe, nazwać je i porównywać całe sesje.

Co to są pokoje i punkty? „Pokój” nie oznacza specjalnego obiektu w chmurze ani grupy urządzeń. To po prostu zapisany punkt pomiarowy z konkretnego miejsca: np. „salon”, „sypialnia”, „półka pod TV”, „kuchnia”. Każdy punkt zapamiętuje to, co telefon widział w tej lokalizacji: siłę sygnału, kanał bieżącej sieci, liczbę sąsiednich AP i rekomendacje.

Jak zrobić pełny skan pokoi krok po kroku:

1. Uruchom skaner pokoi na telefonie lub tablecie. Na Android TV ten tryb jest celowo ograniczony, bo telewizor stoi w jednym miejscu.
2. Naciśnij Start walk scan.
3. Stań w pierwszym miejscu i zapisz punkt. Aplikacja może od razu poprosić o nazwę punktu.
4. Przejdź do kolejnego pokoju lub miejsca i znów użyj Save room point.
5. Jeżeli chcesz, dotknij ostatniego punktu i użyj Rename last point.
6. Po przejściu całej trasy wybierz Finish and analyze.

Jak czytać wyniki:

• Recommendation wskazuje kanały najmniej obciążone przez widoczne sieci i ich siłę.
• Why this channel? pokazuje wynik liczony z nakładania się sieci. Dla 2,4 GHz najważniejsze są zwykle kanały 1 / 6 / 11.
• Detected networks to lista SSID/BSSID z RSSI, kanałem, pasmem i szerokością.
• Heatmap pokazuje, które kanały są czystsze, a które bardziej zatłoczone.

Porównanie A/B służy do zestawienia dwóch zapisanych sesji: na przykład „przed zmianą kanału” i „po zmianie kanału”, albo „router w salonie” versus „router w sypialni”. Aplikacja wyjaśnia m.in. czy pojawiło się więcej sąsiednich AP, czy obecna sieć zmieniła kanał i czy rekomendacja 2,4/5 GHz uległa zmianie.

New scan from zero czyści tylko bieżący widok wyników na ekranie i uruchamia świeży skan. Nie usuwa zapisanej historii pokoi.

DFS w 5 GHz oznacza wysokie kanały, które bywają czystsze, ale router może zostać zmuszony do ich zmiany po wykryciu radaru, a część telewizorów nie obsługuje wszystkich kanałów DFS. Jeżeli streaming bywa niestabilny, stabilny kanał bez DFS obok routera bywa bezpieczniejszym wyborem.

Na telefonach i tabletach Android zwykle wymaga zgody na lokalizację albo „Nearby Wi‑Fi devices” oraz włączonych usług lokalizacyjnych. Na Android TV system często pokazuje tylko bieżące połączenie, więc pełny skan domu robi się na urządzeniu mobilnym.

8. Internet Speed Test

Speed Test ma dwa poziomy pracy.

• Quick test w Free daje krótką próbkę zużywającą mniej danych.
• Detailed test w Premium mierzy download, upload, latency i jitter, a do tego zapisuje lokalną historię.

W Premium możesz wybrać tryb Auto, EU, US albo custom URL. Własny adres testowy jest przydatny, jeżeli chcesz porównać zachowanie wobec konkretnego serwera lub własnego endpointu.

Historia pozwala porównać dwa zapisane pomiary. To ma sens zwłaszcza po zmianie kanału Wi‑Fi, ustawieniu innego DNS, przeniesieniu routera albo weryfikacji jakości łącza o różnych porach dnia.

Pamiętaj, że dokładny test naprawdę przesyła dane. Na sieci mobilnej może to zużyć pakiet.

9. Narzędzia sieciowe i statystyki lokalne

Sekcja Tools jest dziś pełnym pakietem diagnostycznym, nie tylko dodatkiem do DNS.

• DNS Speed Test porównuje opóźnienia odpowiedzi różnych resolverów z Twojej bieżącej sieci. Mierzy szybkość, nie „jakość prywatności”.
• Website reachability sprawdza rozwiązywanie DNS i podstawową dostępność HTTP/HTTPS dla domeny lub URL.
• Network inspector / My address pokazuje lokalne adresy, bramę, aktywny DNS i ogólny stan sieci.
• Quick LAN snapshot robi lekki podgląd interfejsów, gateway i pamięci ARP.
• Deep LAN scan aktywnie szuka hostów w lokalnej podsieci i robi lekkie sprawdzenia typowych portów. To nadal zostaje wewnątrz LAN i nie wymaga roota.
• Wake-on-LAN wysyła magic packet do urządzenia, które obsługuje WoL.
• Stability Monitor zbiera próbki opóźnień do gateway i DNS, żeby wykryć skoki świadczące o problemach z Wi‑Fi, routerem albo samym łączem.

Local DNS statistics to opcjonalna historia lokalna. Jeżeli ją włączysz, aplikacja zapisuje aktywność DNS i top domeny tylko na urządzeniu. To świadoma opcja, bo historia domen może być wrażliwa.

10. SSH Client i tunele

SSH to funkcja Premium dla własnych serwerów, NAS-ów, routerów i innych zaufanych urządzeń.

• SSH profiles zapisują host, port, użytkownika, hasło albo klucz prywatny.
• Quick commands to zapisane makra wygodne na telewizorze i pilocie.
• Run command uruchamia pojedynczą komendę i pokazuje wynik bez pełnego terminala.
• Open terminal otwiera interaktywną sesję SSH shell.
• SSH tunnel robi lokalny forwarding `127.0.0.1:localPort → remoteHost:remotePort` przez wybrany profil.
• Reverse SSH tunnel wystawia port po stronie serwera SSH z powrotem do tego urządzenia, bez publicznego `0.0.0.0` bindu.

To nie jest funkcja do przypadkowych serwerów z internetu. Dane logowania są przechowywane lokalnie, dlatego najlepiej używać tylko własnych lub zarządzanych systemów.

11. Walkie Talkie Free i Walkie Beta QR Premium

Aplikacja ma dziś dwa różne moduły rozmów. Trzeba je rozdzielić, bo działają inaczej.

Walkie Talkie Free to klasyczny moduł Bluetooth. Najpierw parujesz telefony w ustawieniach Androida, potem na jednym urządzeniu wybierasz tryb oczekiwania, a na drugim łączysz się z listy sparowanych rozmów. Dostępne są czat, zdjęcia, wywołanie, przełącznik głośnika i półdupleksowe „hold to talk”. W nowszych wersjach doszły też listy rozmów, wykrywanie BLE w pobliżu i oszczędniejszy tryb baterii.

Walkie Beta QR to nowy moduł Premium, osobny od starego Walkie.

• Działa tylko na zgodnych telefonach i tabletach z Google Play. Nie uruchamia się na Android TV.
• Gospodarz tworzy pokój i pokazuje kod QR lub kod zaproszenia.
• Uczestnik skanuje QR na żywo, wybiera zdjęcie QR z galerii albo wkleja kod ręcznie.
• Połączenie idzie lokalnie przez Nearby Connections, bez chmury aplikacji i bez publicznej listy pokojów.
• Głos działa jako half-duplex hold-to-talk: mówi tylko osoba, która aktualnie trzyma przycisk.
• Dostępne są też wywołanie, czat, zdjęcia i przełącznik głośnika.

Najczęstsze wymagania Walkie Beta QR: Premium, Google Play Services/Nearby, Bluetooth, mikrofon, aparat, a na części Androidów również lokalizacja lub uprawnienie do urządzeń w pobliżu.

Jeżeli Nearby nie działa na telefonie, stary Walkie Bluetooth nadal pozostaje alternatywą.

12. Android TV, launcher, widgety i Auto/Bluetooth

• Pin to Home / Add to Favorites: część telewizorów, w tym niektóre Sony, nie dodaje nowych aplikacji do głównego rzędu automatycznie. Trzeba wejść w Apps, przytrzymać OK i ręcznie przypiąć aplikację.
• Leanback shortcut: aplikacja publikuje też skrót, który launcher może dodać osobno.
• Autostart: po starcie Android TV aplikacja może wznowić bieżące ustawienia albo wybrany profil.
• Widgets: dostępne są widgety start/stop DNS oraz widget profilu DNS.
• TV recording helper i on-screen remote są narzędziami testowymi do nagrań i zrzutów ekranu w układzie TV.
• Android Auto compatibility próbuje wyłączyć konflikt między DNS VPN a Android Auto.
• Auto/Bluetooth rules pozwalają wybrać samochodowe urządzenie Bluetooth i zdecydować, czy po połączeniu z autem DNS ma odłączyć się automatycznie albo czy ma wrócić po rozłączeniu.

13. Prywatność i ważne uwagi

Model działania aplikacji jest local-first: brak konta, brak chmury aplikacji dla zwykłego użycia i brak reklam. To jednak nie znaczy, że żadna funkcja nigdy nie wysyła danych. Trzeba to rozumieć praktycznie.

• Zapytania DNS trafiają do resolvera wybranego przez użytkownika.
• Own DNS loguje pełne domeny tylko po świadomym włączeniu tej opcji.
• SSH profile, Wi‑Fi historia i Speed Test historia są przechowywane lokalnie na urządzeniu.
• Walkie Beta QR oraz klasyczne Walkie działają lokalnie/offline, bez chmury aplikacji.
• Zakupy Premium oraz moduły Google Play są obsługiwane przez Google Play, nie przez własny system płatności aplikacji.

Ta dokumentacja opisuje aktualne, użytkowe działanie modułów aplikacji i ich ograniczenia na telefonie, tablecie oraz Android TV.